Het belooft een mooie dag te worden, één om voornamelijk buiten door te brengen. Na de inspanningen van gisteren oogt de tuin vandaag extra uitnodigend. We hebben hier en daar wat gesnoeid en onkruid verwijderd. De terrasstoelen zijn gebruiksklaar gemaakt, dat wil zeggen ontdaan van vogelpoep. Verschillende potten, manden en plantenhangers zijn gevuld met eenjarige bloeiers. Geraniums , fleurige floxen en petunia’s geven de tuin net als elk jaar weer een vrolijk aanzien. De pioenroos die in al haar pracht staat de bloeien, verspreidt een heerlijke geur. Onder het keukenraam staat het oude kerkbankje dat we gekocht hebben bij een handelaartje in brocante in een nabijgelegen dorp. De enige taak van de voormalige drager van devote derrières en stoffige bijbeltjes is het op handige werkhoogte te houden van diverse potten met kruiden tot het moment de geurende blaadjes in een mediterraans stofpotje verdwijnen. Maar naast deze verantwoordelijke opdracht is natuurlijk vooral de aanblik die het geheel aan onze tuin biedt minstens zo belangrijk. In feite is dit de hoofdreden waarom we het bankje via de antiekhandelaar bevrijd hebben uit de bedompte kerk. Eerlijk is eerlijk dit stuk eerlijk handenarbeid uit vervlogen tijden kwijt zich uitstekend van zijn nieuwe taak.
Ik kan niet wachten om met een boek plaats te nemen tussen al deze schoonheid, maar eerst naar de bakker. Wat is nu heerlijker dan de dag beginnen met een vers broodje en een kop koffie of thee in de tuin? Aangezien de bakker op loopafstand is, besluit ik te gaan wandelen. Guus, onze hond, kent het ritueel en zodra ik de boodschappenmand pak, springt hij overeind. Samen gaan we op pas, genietend van het moment.
Heerlijk, ik zou het een aantal jaren geleden nooit gedacht hebben, maar ik ben echt een ochtendmens geworden. Hoewel het niet meer zo heel vroeg is komen we op een paar joggers na niemand tegen. Guus wordt vrolijk van de file hardlopers en lijkt te denken dat het een optocht is, enthousiast wil hij aansluiten. Aangezien de mannen zijn geestdrift niet delen besluit ik hem weer aan te lijnen.
We zijn bijna bij de bakker. Nog even de oude fruitboomgaard door en we zijn er. Ontelbare pitten onder de oude kersenboom verraden de aanwezigheid van spreeuwen. Een hele zwerm vliegt op wanneer wij voorbij lopen. Kennelijk hebben we ze gestoord tijdens het eten, hun protest is oorverdovend.
Bij thuiskomst is de tafel in de tuin gedekt. Koffie, thee en zelfgemaakte bramenjam wachten om genuttigd te worden met verse croissants, chocoladebroodjes en een stokbroodje.
Terwijl wij genieten van ons ontbijt zijn zwaluwen boven ons druk in de weer zijn met het vergaren van hún maaltje. Op het getjilp van de vogels en het ruisen van de bamboe na horen we niets. Bijna de hele dag brengen we door in de tuin. Af en toe krijgen we bezoek van de buurpoes en de twee tortelduiven die al jaren in onze tuin huizen. Kerkklokken in de verte en het rammelen van onze magen zijn het signaal dat we croissants en het stokbrood verruilen een warm maaltje. Zalm in bladerdeeg wordt het vandaag. Koffie en thee hebben al een tijdje geleden plaats gemaakt voor koude cola en witte wijn.
Een lome zomerdag in Drenthe komt langzaam aan zijn eind.
Volgende week gaan we met vakantie, naar…
Frankrijk.
